Showing posts with label ‘ती’पुराण. Show all posts
Showing posts with label ‘ती’पुराण. Show all posts

Friday, August 28, 2009

अध्याय चौदा - फलश्रुती

श्रोते साष्टांग नमस्कार । तुमच्यामुळे साचार ।
स्वप्न झाले साकार । आता चिंता नसे मज ॥

‘ती’पुराण जो वाचेल । तो निश्चित काही शिकेल ।
मम अनुभवाचा करेल । स्वतःसाठी फायदा ॥

ह्या ‘ती’पुराणात । आहेत काही इशारे खास ।
अधोरिखित करतो त्यास । केवळ तुमच्या भल्यासाठी ॥

हे पुराण वाचुन । गोष्ट घ्या एक समजुन ।
एका मुलीवाचुन । दुसरीसाठी धावू नये ॥

हे पुराण वाचुन । गोष्ट घ्या ही समजुन ।
मुलीसाठी तुम्ही सोडून । दोस्तांस तुमच्या जाऊ नये ॥

हे पुराण वाचुन । गोष्ट घ्या ही समजुन ।
तुमच्या दोस्तांवाचुन । वाली तुमचा कुणी नसे ॥

हे पुराण वाचुन । गोष्ट घ्या ही जाणुन ।
सर्वांशी चांगले वागुन । ह्रदय तुम्ही जिंकावे ॥

हे पुराण वाचुन । गोष्ट घ्या ही भिनवून ।
जरी आभाळ गेले पडून । मुलीस कधी शिकवू नये ॥

हे पुराण वाचुन । गोष्ट घ्या ही समजुन ।
आपल्या घरापासून । वंचित मुलीस करू नये ॥

हे पुराण वाचुन । गोष्ट घ्या ही उमजुन ।
स्वत:वर पूर्ण विश्वासून । मगच प्रेम करावे ॥

हे पुराण वाचुन । गोष्ट घ्या ही जाणून ।
तुम्ही प्रेम केले म्हणून । ‘ती’च्याकडून अपेक्षु नये ॥

हे पुराण वाचोनि । गोष्ट एक जाणावी ।
मुलीच्या जे असे मनी । तेच खरे होते ॥

चुकून झाला प्रेमभंग । अडकावे न त्यात ।
आयुष्याचा प्रवाह । मान्य करावा हर्षे ॥

ऐसे न जरी केले । पाणी तिथे साचवले ।
दलदल होऊन तुम्ही भले । त्यात अडकाल नि:संशय ॥

असो हा कळसाध्याय । ‘ती’पुराण हा स्वाध्याय ।
शिकुन घ्यावे काय काय । हे तुमच्यावर विसंबे ॥

इति श्री ममविरचित । चौदाध्यायी ‘ती’पुराण ।
प्रेमीजनांचे होवो तारण । ऐसी प्रार्थना जगज्जेठी ॥

॥ शुभं भवतु ॥

अध्याय तेरा - निकाल

श्रोतेजनांसि वंदन । तुम्ही अभिष्टचिंतन ।
द्यावे मजसि आतुन । थेट कप्प्यातुन ह्रदयाच्या ॥

दिवस खरेच आजचा । आहे फार मोलाचा ।
प्रश्न जीवन-मरणाचा । आहे खरा नि:संशय ॥

ठरल्याप्रमाणे तयारी । करून मनाची सारी ।
निघालो दोपहरी । भेटावयासि ’ती’ला ॥

एवढे निकाल आजवरी । लागले आहेत परि ।
एवढे काहुर अंतरी । नाही कधीच माजले ॥

कँटिनमध्ये बसुन । मग्न झाले नयन ।
चालु होते चिंतन । ‘ती’च्याच विचारांचे ॥

आणि अखेर स्वारी । पडली दुरुनच दर्शनी ।
अन सावरलो अंतरी । जवळच ‘ती’ येता ॥

नजरेस ‘ती’च्या नजर । भिडवायास वाटे डर ।
पण सौंदर्याचा कहर । रोखु न शके मजला ॥

क्षणभर पाहुनि ‘ती’जसि । झुकली माझी दृष्टी ।
अन त्याच क्षणी वृष्टी । झाली सुरु ‘ती’ची ॥

"अनेक मुलं आजवर । पडले माझ्या प्रेमात ।
त्यातल्या एकाने धाडस । केले खरे बोलण्याचे ॥

आठवते का तुजला । त्यानंतर तु एकला ।
येऊन मला भेटला । समजुत माझी काढावया ॥

त्यापूर्वी ही एकदा । लागले होते नादा ।
शोधु लागले आनंदा । दु:संग मला लागला ॥

तेव्हा गिळुन अवमान । झाकुन अपुला अभिमान ।
आलास तु धावुन । सांभाळलेस मजला ॥

मित्र म्हणुन आजवरी । लाभली तुझी संगत खरी ।
तुझपरी मित्र निर्धारी । मला न कदा मिळाला ॥

मजसाठी तु खरोखरी । भांडलास नेकवारी ।
धाडस तुझे सत्त्वरी । वाखाणते मी आज ॥

रिक्षावाला फसवता । झालास तत्क्षणी भांडता ।
तोडून त्याच्या दाता । आणलेस त्याला वठणीवर ॥

खरोखरंच रे तद्वेळी । वाटलास तू महाबळी ।
तुझ्या धाडसाची मी केली । स्तुतीच केवळ मनोमनी ॥

तू एवढा कलासक्त । तू मोठा रसिक ।
आहे तुजला कवीमन । सर्वकाही छानसे ॥

कधी कपट कारस्थान । आले न तुझ्या मनातुन ।
निर्मळ आत-बाहेरुन । मानले बा तुला मी ॥

सर्वांशी छान वागशी । दु:ख परांचे वाटुन घेशी ।
नात्यांमधे येऊ न देशी । कधीही त्या दमड्याला ॥

हाच तुझा सद्गुण । आवडे फार मजलागुन ।
कधी न सोडी त्यालागुन । ह्यामुळेच तू निराळा ॥

सद्गुणांसि धरिसी । फार असून धाडसी ।
जिच्यावरी प्रेम करिसी । तिलाच बोलाया घाबरतो ?"

अन मध्येच थांबली । मैत्रिणीस पुटपुटली ।
मैत्रिण ‘ती’ची पोचलेली । दूर जाऊन थांबली ॥

"थोडा असशी भांडकुदळ....असे ना का?
थोडा असशी विचित्र....असे ना का?
थोडा असशी ढेरपोट्या....असे ना का?
मजसाठी तूच लिओनार्डो.........."

ऐसे म्हणुन अखेरी । माझा कर धरून करी ।
झटकून जळमटांसि दूरी । नाते केले पारदर्शी ॥

तो क्षण मजप्रत । मोददायी नी उत्कट ।
त्या एका क्षणाप्रत । मजला न मुळी वर्णवे ॥

जे जे पाहिले स्वप्नी । ते ते पाहिले आज नयनी ।
आभार मानितो चक्रपाणी । सर्वात्मका जगदोद्धारा ॥

Wednesday, February 4, 2009

अध्याय बारा - धडधड

नमस्कार श्रोतेजन । मध्ये गेले कैक दिन ।
व्यग्र होते माझे मन । काही कामी अत्यंत ॥

असो पुढील कथेसि । ऐका देऊन कर्णासि ।
सतर्क ठेवावे मनासि । तुम्ही अपुल्या श्रोतेजन ॥

माझे मन ‘ती’च्यात । गुंतले होते साक्षात ।
फार व्हायची यातायात । काय करावे सुचेना ॥

ठरवून मी मानसी । राखिले काही ‘अंतरासी’ ।
‘ती’च्यापासून निश्चयेसी । शहाणपण जे सुचलेले ॥

मम मनचि भावना । राखणे माझ्याच मना ।
हि माझी कल्पना । पटे ना ‘ती’च्या सखिस ॥

एक दिन ‘ती’ची सखी । म्हणली सांगते ‘ती’येसी ।
भाव साचले अंतरासी । जे आहेत तुझिया ॥

मी म्हणलो अबब । करू नको हा अविचार ।
ह्याचे परिणाम साचार । नाहीत चांगले ऐक हे ॥

परंतु ‘ती’चि सखी । हट्टाला पेटली साची ।
मी समजलो आत गोची । इथे आपली होणार ॥

आणि अखेर एक दिनी । कॉलेजनंतर माध्यान्ही ।
‘ती’च्या प्रीय सखिनी । कथिले ‘ती’ला सर्वही ॥

सखिचा आला फोन । म्हणाली दोपहरी दोन ।
वाजता सोडते मौन । सांगते काय वदली ‘ती’॥

इथे माझी हालत । मी तळ्यात मळ्यात ।
ह्रदय होते धडधडत । एक पळ म्हणजे एक युग ।

Friday, September 12, 2008

अध्याय अकरा - शहाणपण

अपुल्या मातॄभाषेत । आहे गोष्ट म्हणण्यात ।
ठेच लागता पुढच्याप्रत । होई मागचा शहाणा ॥

ऐसेच काहीसे झाले । अघटित काही घडले ।
शहाणपण मज आले । त्या प्रसंगावरून ॥

एकदा उपहारगॄही । वाटले असतिल सर्वही ।
परि नव्हते तेथे कोणिही । ‘ती’ एकटी बसलेली ॥

जवळ जाऊन पाहिले । पाखरूच फक्त दिसले ।
येता मी, ह्ळुच पुसले । डबडबलेले नेत्रद्वय ॥

मी केली चौकशी । का रोदन करशी?
काय दु:ख झाले तुशी । सांग मजला वेगे ॥

ऐसे मी पुसता ‘ती’ । झाली मजला अलिंगिती ।
गालावरून ओघळती । अश्रुधारा अव्याहत ॥

अखेर अश्रु आवरले । पाखरु माझे सावरले ।
अन बोलू लागले । मजला त्वेषाने ॥

लोक मैत्री करती । परि आगळेच भाव अंतरी ।
प्रेमासाठी ते करती । नाटक मैत्रीचे ॥

ऐसे ‘ती’ बोलता । मीही झालो टरकता ।
वाटले बहुदा हिला आता । कळले भाव अंतरीचे ॥

परंतु समजले नंतर । सर्व मजला साचार ।
होता हिच एक मैतर । त्याने केला पराक्रम ॥

त्याने हिला प्रेमाची । भावना बोलून दाखवली ।
आणि खोटी ठरवली । मैत्री अपुली विबुधहो ॥

ह्या सा-या प्रकारात । शहाणपण आले अंगात ।
अपुलीहि होणार हिच गत । जर आपण काही बोललो ॥

नाद मी सोडला । हिला मिळवण्याचा भला ।
मैत्रीचा नियम पाळिला । राहुन गुमान तोंडाने ।

झुरत होतो अंतरी । कुढत होतो अंतरी ।
रडत होतो अंतरी । नव्हता दुसरा उपाय ॥

Sunday, August 10, 2008

अध्याय दहा - आठवणी

दंडवत तुम्हा श्रोते । केवळ तुमच्या आशीर्वादे ।
बरवी झाली उत्साहाते । थोडी काही वाढ ॥

आजच्या या अध्यायी । मी सांगेन खास काही ।
थोडे काही ‘ती’च्याविषयी । जैसे असेल स्मरणी ॥

माझ्या गेही गणपतीला । बोलावले मी सर्वांना ।
म्हणले यावे दर्शनाला । ब्रह्मांडनायक गणेशाच्या ॥

तेव्हा ‘ती’हि आली । त्या सर्वांच्याही आधी ।
म्हणली मदतीसाठी । आले तुझ्या आईच्या ॥

घरी येणा-या मंडळींची । सरबराई करण्यासाठी ।
राबली बरोबरीनी । ‘ती’ माझ्या आईच्या ॥

खरंच श्रोते त्यादिवशी । आईसुध्दा खुष झाली ।
म्हणली हवी ऐशी । सून आपल्या घरी ॥

माझ्या लहान भावाला । आला होता ताप भला ।
ठेवले त्याला हॉस्पिटला । होता झाला नाईलाज ॥

एक दिवस संध्याकाळी । कोणी नव्हते त्याच्या जवळी ।
माझी हि कळी कोवळी । आली तेव्हा मदतीला ॥

आणखीन किस्सा एक । बसवून वर्गात माणूस ‘फेक’।
बुडविले तास अनेक । टवाळक्या करण्याकरीता ॥

मी आळशी मुळात । फिरण्याची सवय जन्मजात ।
त्यामुळे अभ्यास करण्यात । रसच नसे मजला ॥

‘ती’च मला अनेकदा । पडून माझ्या फंदा ।
मानून मला खास बंदा । माझा अभ्यास करे ‘ती’॥

गोष्ट मोठी हास्यास्पद । नाही परि संशयास्पद ।
नेहमी ‘ती’ लिहुन देत । असाईंन्मेन्ट्स मला ॥

दिवाळीत सांजेचे । आमंत्रण फराळाचे ।
दिले होते मी साचे । माझ्या सर्व गड्यांसी ॥

माझ्या सर्व गड्यांमध्ये । एकट्या ‘ती’च्यामध्ये ।
होते चातुर्य आणावयाचे । फराळ माझ्या घरी ‘ती’चा ॥

घरी जाया जेव्हा निघाले । सर्वजण अपुल्या भले ।
केवळ ‘ती’ने वाकून केले । दंडवत माता-पित्यासी ॥

असो, असे अनेक प्रसंग । घडले, असता ‘ती’ संग ।
परि एक घडला प्रसंग । सांगेन पुढे कधीतरी ॥

Sunday, July 27, 2008

अध्याय नऊ - मोर्चेबांधणी...

श्रोते तुम्हास दंडवत । माझा तुम्हास साक्षात ।
सद्भाव असल्या मनात । भगवंत येतो मदतीला ॥

त्याची प्रचिती तुम्हास । कथिली मागील भागास ।
`ती"च्या पूर्ण मनास । मी होते जिंकिले ॥

माझा सद्भाव एकदाचा । `ती'च्या ध्यानी आला साचा ।
अंतिम विजय सत्याचा । हा न्याय खरा असे ॥

`ती'ला माझा विश्वास । वाटू लागला खास ।
माझा तिला लागला ध्यास । अंदाज मम आला ॥

संपर्क राती-बेराती । करू लागली निर्धास्ती ।
शंका-निरसनाप्रती । दूर कराया कारणे ॥

कित्येक मिस्ड कॉल देई । एसेमेस करी तेही ।
झोपू न देई निशी । पाठवून मेसेज भावुक ॥

माझा निश्चय दॄढ झाला । वाटे हिच्या मनाला ।
आला प्रेमाचा उमाळा । आता आपण जाऊ पुढे ॥

परी धीर होईना । पुढे मजला जाववेना ।
वाटे मनींच्या कामना । कळो हिला नकळत ॥

`ती' येता समोर । बावरे होई मन ।
जैसे की ते मांजर । घुटमळणारे पायात ॥

मी करे निश्चय । आता बोलावे आपण ।
कशी करावी सुरुवात पण । हाची असे प्रश्न मज ॥

कित्येक पत्रे लिहिली । आणि फाडून टाकिली ।
मनाप्रमाणे नाही झाली । बांधणी पत्राची हे समजताच ॥

`ती' आपल्याबद्दल । काय विचार करेल ।
हाच एक सवाल । छेडीत होता मजला ॥

`ती'च्या मनी नसेल काही । अन होईल अपुली फजिती ।
लागून राहिली ही भीती । कसे दूर करावे ती ॥

रोज मी विचार करी । आज हिला सांगू खरी ।
भावना मनीची सारी । आपल्या गोड वैखरीने ॥

विचार हा येता मना । पोटात येई मोठा गोळा ।
कुठूनसा मोठा भला । कावलो मी तयाला ॥

ओळख होऊन आज । गेले भुर्रकन षट्मास ।
गाडी नव्हती आसपास । माझ्या ध्येयाच्या ॥

मोर्चेबांधणी माझी । सुरूच राहिली साची ।
बात माझ्या प्रेमाची । राहिली तिथल्या तिथेच ॥

Tuesday, July 22, 2008

अध्याय आठ - उपरती

श्रोते सस्नेह वंदे । योजुनी छलिकेचे धंदे ।
भरले आम्ही कांदे । हितशत्रुंच्या डोस्क्यात ॥

छलिकेची पायरी । चढलो एक सोडून वरी ।
आता गंमत आली खरी । ऐका जरा श्रोते ॥

एकदा माझ्या सदनी । ह्या मंडळीस बोलावूनी ।
केली गाणी-बजावणी । खिशात टाकले सा-यांसी ॥

‘ती’ही एकदम चपापली । आदराने पाहू लागली ।
नजर ‘ती’ची जरा न हलली । माझ्यावरून यत्किंचित ॥

माझ्या हितशत्रुंना । एकही कला अवगत ना ।
समाधान माझ्या मना । वाटले तेव्हा अनंत ॥

त्यानंतर बरेचदा । घरी बोलावले एकमेकां ।
पार्ट्या केल्या ओल्या-सुक्या । आम्ही सोबतच ॥

म्होरक्याने त्यांच्या । एकदा बोलावले आम्हाला ।
घरी त्याच्या जेवायला । एकटा असल्याकारणे ॥

ऐनवेळी मी दिली । त्याला टांग भली ।
माझ्याविना इतरांनीही । जाण्यास नकार दिला ॥

परी ‘ती’ला जायचे । होते त्याच्या घरी साचे ।
त्यासाठी ‘ती’ अमुचे । पाय धरू लागली ॥

शेवटी ‘ती’ रागावून । त्यांच्यासमवेत निघून ।
गेली आम्हास टाकून । म्हणले बिघडले पाखरू ॥

परी ‘ती’चे जाणे । होते माझ्या खेळाप्रमाणे ।
कारण ठरले होते करणे । पार्टी तिथे ओली ॥

ऐनवळी मी मुलींना । बोलावले त्याच्या सदना ।
आणि नकार दिला जाण्या । धुडकावूनी तया आमंत्रणा ॥

कारण कार्टे होते निर्लज्ज । ‘ती’च्यासमोर होतिल सज्ज ।
घेऊन हातात ग्लास । भरूनीया सोमरसाचे ॥

मला त्यांच्यावर । होता पूर्ण विश्वास ।
माझ्या अपेक्षेनुसार ।ते वागणार हे निश्चित ॥

‘ती’ गेल्यावर एक तास । होतो आम्ही कॉलेजास ।
चिंता होती माझ्या मनास । काय करत असेल ‘ती’?

आणि पुढच्या पाव तासात । रडत रडत ‘ती’ आली आत ।
शब्द न येई मुखात । ‘ती’च्या काही केल्या ॥

शिरली सखीच्या मिठीत । पाणी अखंड नेत्रांत ।
होते नाक फुरफुरत । लाल झाली रडून ‘ती’ ॥

मीही गेलो जवळ । करावयासी सांत्वन |
करून मोठे धाडस । काय झाले विचारले ॥

माझ्याकडे बघुनी । ओलावलेल्या डोळ्यांनी ।
जोरात मजला बिलगुनी । रडली ती हमसून ॥

चूक तिजला उमगली । मैत्रीस मात्र ती जागली ।
ना माफी मागितली । झाली अमुची ‘ती’ परत ॥

पूर्वीसारखी ‘ती’ । वागू लागली परत ‘ती’
भेटली जुनी ‘ती’ । त्या ‘ती’ला तोड नाही ॥

Thursday, July 17, 2008

अध्याय सात - छलिका

श्रोतेहो नमस्कार । मानतो मी आभार ।
तव आशीर्वादे आकार । घेतला कथेने इथवर ॥

श्रोतेहो ‘ती’ज रक्षण्या । करण्या रिपुंच्या कण्या ।
डाव अमुचा योजिण्या । चालवली अमुची बुद्धी ॥

‘ती’ला जिंकिले होते त्यांनी । भुरळ ‘ती’जवर घालोनी ।
थोडे दूर मजपासोनी । केले तयांनी मम पाखरा ॥

जिंकण्यासी पुन्हा ‘ती’ला । रिपुंस दूर लोटण्याला ।
युक्तीस माझ्या चालवण्याला । भाग होते निश्चित ॥

लावण्यासी त्यांची वाट । शोधणे मज वहिवाट ।
आगळी अन बिकट । अनिवार्य होते जनहो ॥

एक गोष्ट निश्चित । ध्यानी आली खचित ।
रिपुंशी त्या मजप्रत । मैत्री करणे भाग असे ॥

मित्रच एका मित्राची । वाट लावू शकतो साची ।
शत्रुस एक मित्रचि । घातक बनू शकतो खरा ॥

ह्या सर्व प्रकारात । साथ होती मजप्रत ।
सवंगड्यांची सोबत । अखंड ती सुदैवे ॥

आम्ही करतसू लबाड्या । काढतसू ‘ती’च्या खोड्या ।
बोलवतसू ‘ती’च्या सवंगड्या । नेहमी अमुच्यासमवेत ॥

दोन-तीनदा काही सिनेमे । पाहिले आम्ही त्यांच्यासंगे ।
अमुच्या मैत्रीची सोंगे । ध्यानी न येती तयांच्या ॥

कधीतरी पिझ्झा हटात । कधीतरी इनॉर्बिटात ।
घेतसू त्यांसी संगत । अमुच्याही अधेमधे ॥

अशाप्रकारे एक मास । आम्ही खर्चिला खास ।
मिळविण्या ‘ती’चा विश्वास । काय न आम्ही केले ॥

रिपुंचा विश्वास होताच । ‘ती’चाही झाला मिळताच ।
धन्यता लाभली साच । थोडी माझ्या जीवा ॥

राजकारण हे अमुचे । खटकेल कोणासही साचे ।
परी हेतु होते अमु्चे । चांगलेच निश्चित ॥

ह्या असल्या खेळास । कोणाचे चांगले होण्यास ।
खेळलेल्या राजकारणास । छलिकाविद्या नाव असे ॥

तब्बल चार सहली । त्यांच्यासमवेत केल्या आम्ही ।
तेथे फूस लावली । त्यांना व्यसने करण्यास ॥

अर्थात आम्ही होतो दूर । नाही काढला जरा धू्र ।
आमचा हा आगळा नूर । कळलाच नाही कवणाला ॥

अशाप्रकारे अमुची । साधना छलिकाविद्येची ।
चालूच राहिली साची । काही दिसांसाठी ॥

ह्यापुढील पायरी । आम्ही गाठली लवकरी ।
कळवू त्याची मात सारी । लवकरच तुम्हासी ॥

तत्पूर्वी आपला । निरोप घेणे भाग मला ।
सदिच्छा त्या अपुल्या । सदैव पाठीशी असुद्या ॥

Friday, July 11, 2008

अध्याय सहा - समजुतीची ऐशी तैशी

श्रोते मागे म्हटल्यागत । जे होते अभिप्रेत ।
तेच घडून होते येत । माझ्या `ती'च्या बाबतीत ॥

मैत्री दिनाच्या दिशी । मैत्री झाली अनेकांविशी ।
जो तो उडवून दाखवे मिशी । आपुली हिच्यापुढे ॥

मी त्या सर्वांविषयी । हिला बोललो त्याच समयी ।
हि मंडळी मोहमायी । जाळे टाकेल तुजवर ॥

तिला हे रुचले ना । माझे बोलणे पटले ना ।
तिने माझे ऐकले ना । त्यांना बोलवी आमच्यात ॥

अमुच्या छान कंपुत । ते होते आगंतुक ।
तिची मोकळी वागणूक । पसंत होति तयांना ॥

माझे सर्व सवंगडी । तिची एक सखी बापडी ।
ह्यांनी घालून पाहिली काडी । ही आणि त्यांच्यात ॥

हिला समजले । आमचे हेत उमजले ।
परी ना गवसले । हित तिचे त्यातले ॥

उलट तिने आम्हांस । पाडले उलटे खोट्यात ।
हरतऱ्हेने समजूत । काढून पाहिली तिची ॥

सारे यत्न व्यर्थ गेले । उलट मन तिचे वळले ।
त्यांच्या बाजूने गेले । त्यांचे आयते फावले ॥

म्हटले मी इतरांस । आता आपण करू बास ।
अपुल्या बोलण्याची आस । हिला नाही समजत ॥

स्वानुभव खरा शिक्षक । तोच तो समीक्षक ।
तोच होईल रक्षक । आपण गुमान बसावे ॥

तिला आम्ही म्हणले । जे मनास पटले ।
जे मनास रुचले । तेच फक्त कर तू ॥

शेवटी तेच तुझे मैत्र । अमुच्यासकट सर्वत्र ।
आहेत तुझे सावत्र । साथ न सोड तयांची ॥

उपहास माझ्या बोलण्यात । न आला तिच्या ध्यानात ।
होती अखंड धुंदीत । हात टेकले सर्वांनी ॥

समजुत तिची काढण्याची । तसदी नाही घ्यायची ।
खुणगाठ बांधिली साची । ही आम्ही अखेर ॥

Wednesday, July 2, 2008

अध्याय पाच - वाटे हुरहुर....

श्रोतेजनहो ऐका आता । माझ्या `ती'ची गाथा ।
मध्यावर आली कथा ।ह्या 'ती'पुराणाची ॥

मैत्री अमुची होती छान । तिजसंगे मी विसरे भान ।
तिची संगत होती शान । मजसाठी जनहो ॥

तो दिवस कठिण । मजसाठी अतोनात ।
ती होती अखंड व्यस्त । मुलांच्या गराड्यात ॥

दिन तो मैत्रीचा । लाडका कॉलेजविश्वाचा ।
मजसाठी परीक्षेचा । काय सांगू तुम्हासी?

मैत्री करण्या खरोखर । दोस्तहो तिच्याबरोबर ।
अश्याच दिसाची जरूर । हवी होती पोरांना ॥

ती संधी सुंदर । चालून आली अखेर ।
पोरांनी तो घातला घेर । पक्का हिच्याभोवती ॥

हिच्या सुंदर दिसण्यावर । फिदा होते सर्वजण ।
करीत असत वणवण । अखंड हिच्यामागे ॥

ती वणवण त्यांची । थांबणार होती साची ।
होणार होती कायमची । मैत्री हिच्यासंगे ॥

अंग हिचे सारे । नावांनी भरलेले ।
ज्याने त्याने लिहिलेले । नाव तिच्या हातावर ॥

कोणी लिही हातावर । कोणी लिहि गालावर ।
कोणी लिहि तळव्यावर । सांगायची सोय ना ॥

हात तिचा भरलेला । फ़्रेंडशीप बॅंड लाल, निळा ।
हाती तिच्या बांधलेला । कोणी कोणी राम जाणे ॥

हिच्याबरोबर मी होतो जरी । अमुच्यामध्ये होती दुरी ।
जनता होती सारी । हिच्याभोवती अविरत ॥

मीही थोडा विचार केला । आजच्या ह्या सुदिनाला ।
वाचा फोडावी प्रेमाला । अपुल्या एकदाची ॥

धीर मात्र होईना । तिच्या समोर जाववेना ।
नजरही भिडवण्यास होईना । धाडस मला इवलेसे ॥

छाती माझी तेधवा । उडू लागली धडधडा ।
वाटे जैसे हुडहुडा । भरला असे थंडीचा ॥

दिवसाच्या शेवटी । मोकळी झाली अखेर ती ।
गोड हसून माझ्याशी । येऊन बसली ती ॥

आता म्हटलं सांगाव । गुपित आपल्या मनींचं ।
परी साधं बोलण्याचं । तेही धारिष्ट्य होईना ॥

म्हटल आता जाऊ दे । आपल्या प्रेमाचं राहू दे ।
मैत्रीच अपुली टिकू दे । तूर्तास म्हणजे मिळवलं ॥

आजच्या ह्या दिवसात । अनेक आले मार्गात ।
कसेही करून हिच्या नजरेत । आपल्यास मोठे व्हायचे ॥

असा विचार करून । तिला घरी सोडून ।
मनात थोडा हुरहुरून । अखेर घरी पोचलो ॥

Friday, June 27, 2008

अध्याय चार - ओळख

नाव तिचे कळले । गावही ते समजले ।
परी मजला न उमगले । ओळख कैसी करावी ॥

कधी वाटॆ जावे समोर । बोलून टाकावे खरोखर ।
की "तुझ्यापायी माझा मनमोर । नाचे ताथै ताथै" ॥

कशास करावी घाई । का पाऊल टाकावे आततायी ।
ससा-कासवाच्या सशापायी । का करावे वर्तन? ॥

ओळख तिच्याशी होताच । छंद तिचा समजताच ।
पोहोचू तिच्यापाशी साच । नि:संशय आपण ॥

पर छंद तिचा कसा कळावा? । हाच प्रश्न का मज छळावा?
खूप ह्यावर विचार केला । बुद्धी काही चालेना ।

सखीस तिच्या गाठावे का ?। खरेखुरे सांगावे का? ।
मदतीसाठी मागावे का? । हात तिचा ऐसे वाटे ।

परी सखी तिची नेमकी । मैत्रिण निघाली खमकी ।
होणार गोची , हे चमकी । लगेच अमुच्या टाळक्यात ।

तोही विचार बारगळला । वाटे उत्साहही गळला ।
परि दुसरा विचार उजळला । अमुच्या सुपिक टाळक्यात ॥

नाव ठाऊक होते मला । गाठण्यास शीघ्र तिला ।
ऑर्कट आले मदतीला । आभार त्याचे मानतो मी ॥

पाठवून १-२ स्क्रॅप । ओळख झाली आपोआप ।
मैत्रीचा केला पुढे हात । पाठवून विनंती मैत्रीची ॥

जाणून घेतले तिचे छंद । मीही बाणवले तिचे छंद ।
अंगी जोपासले तिचे छंद । तिला खुष करण्यास ॥

मग तिला हळूच । सांगितले वेळ बघून ।
आपण एका कॉलेजात । शिकतो हे अभिमानाने ॥

ती फार खूष झाली । भेटण्यास आतुरली ।
म्हणे उद्या सकाळी । भेटू आपण कॉलेजा ॥

देवघेव नंबराची । करूनिया संपर्काची ।
तयारी चढण्या पायरीची । केली पहिल्या प्रेमाच्या ॥

दुस-या दिवशी प्रभाती । उत्साह तो माझ्याप्रती ।
रक्तामधून धावती । आतुरलो तिला भेटाया ॥

इतक्यात माझ्या खिश्यात । मोबाईल भुरभुरला जोरात ।
'कॅटीनमध्ये भेटण्याप्रत । ये ' ऐसा निरोप तियेचा ॥

पहिले लेक्चर बुडवोनी । कॅंटीनमध्ये बैसोनी ।
होती डोळा लावूनी । माझ्या येण्याकडे ॥

तिला मी पाहिले । काहूर मनी उठले ।
तिला पाहून मी केले । स्मितहास्य समाधानी ॥

सकाळच्या वातावरणी । होती ती ताजीतवानी ।
मोहक, सुंदर, सात्त्विक परिणी । ह्रदय माझे धडधडे ॥

करून थोड्या गप्पा-टप्पा । सोबत घेऊन कॉफीच्या कपा ।
उघडू लागलॊ एकेक कप्पा । ती आपल्या मनाचा ॥

पोरगी एकदम बडबडी । मनानी मोकळी ढाकळी ।
जणू कमळाची पाकळी । आहेच की ऐसे वाटे ॥

मैत्री झाली निरंतर । संपुन गेले सगळे अंतर ।
खुष झाली मजवर । नियती ऐसे दिसते ॥

आभार त्या देवाचे । ज्याने जोडले अमुचे ।
नाते घट्ट साचे । कॄतञता दाटली मनी ॥

Thursday, June 26, 2008

अध्याय तीन - सांगे कवतिक

तिच्यासाठी माझी । दिनचर्या मी बदलली साची ।
बात आहे प्रेमाची । शिथील मी कसे व्हावे ॥

रोज तो गोड चेहरा । दिसू लागला परत मजला ।
भिडू लागती अमुच्या नजरा । जाता येता एकमेकां ॥

नजर तिची बोलकी । नयन तिचे हरिणीपरी ।
फास टाकिती मजवरी । अडकून जाई मी त्यात ॥

हास्य तियेचे मोहकु । तोच तियेचा कनकु ।
मन माझे लागे बहकु ।तिच्या एका स्मितापायी ॥

ओठ तिचे सुंदर । वाटे जैसा की धनुर ।
हसताच ती, होई वार । अपार मम ह्र्दयी ॥

पाठीवरी रुळे अपार । केशभार कुरळाकार ।
ठाव घेई आरपार । अपुल्या ह्रदयाचा ॥

भाळी रूळे अनवट । एखादीच छान बट ।
झुळुकेवर उडे बेछुट । केशपुंज वलयाकारी ॥

कांती तिची मोहमय । दुधावरली जणू साय ।
बेताल करी ह्रदय । ठेका चुकवी दिलाचा ॥

वर्णन तिचे किती करू । शब्द लागती तोकडे पडू ।
अद्वितीय ऐसे पाखरू । वाहवा खुदाच्या प्रतिभेला ॥

अध्याय दोन - शोधन

नमस्कार पु्न्हा श्रोतेजन । स्वागत तुमचे मनोमन ।
ऐकावयासी कथन । आपल्या प्रेमाचे ॥

श्रोते पहिल्या दिसानंतर । वाढत गेले अंतर ।
अमुच्यामधले निरंतर । काय बोलावे नियतीला ॥

माझे शेवटचे वर्ष विद्यालयिन । कित्येक वाया गेले दिन ।
दिसलाही नाही मजला मीन । विद्यालयाच्या भवसागरी ॥

विद्यालयात अनेक पाखरे । कैक सुंदर सुंदर चेहरे ।
परि हिच्यापरी न दुसरे । मुखकमल कोणाचे ॥

पण तो सुंदर चेहरा । एक मास मज दिसला न जरा ।
मित्र सांगती "कशास झुरा?" । त्या एका चेहऱ्यापायी ॥

माझे मनही मानेना । तिच्यावाचून रमेना ।
दुसरीकडेही बघेना । किमया हिच्या चेहऱयाची ॥

शेवटी मी केला ’पण’ । हिलाच मिळवावी आपण ।
गड्यांस म्हटले "सर्व जण" । शोधा हिला मजसाठी" ॥

गडी मैत्रीस जागले । अवघा गाव हिंडले ।
नाव,गाव शोधले । मजसाठी त्या पाखराचा ॥

कुठे येते काय करते । किती वाजता घर गाठते ।
मित्र झाले कळविते । वेळापत्रक तियेचे ॥

धन्य धन्य ते सांगाती । लावूनिया सर्व शक्ती ।
मदत केली मजप्रती । जागले अपुल्या दोस्तीला ॥

अध्याय एक - सुदिन

तो दिवस होता खास । कोणी नव्हते आसपास ।
कसलीतरी लागली आस । माझिया मनाला॥

खास दिवसाचे कारण । होतेही तसेच खास ।
तुम्ही ऐका श्रोते खास । कान देऊनि इथे ॥

मी होतो कॉलेजात । शिकत तिसऱ्या वर्षात ।
माहिती तंत्रञानात । शिक्षण घेण्याकारणे ॥

चार वर्षे कॉलेजाची । कोरडीच गेली साची ।
गरज वाटे पाण्याची । मला खरेच विबुधहो ॥

दरसालाच्या आरंभा । वाटे कोणी येईल रंभा ।
सर्वांच्याधी प्रारंभा । बोलू आपण हिच्याशी ॥

परी वेगळेच असे ललाटी । जिच्यासाठी आटाआटी ।
करावे तीच पॊरटी । घेई संगे सखयाला ॥

सखा तिचा काळाकुट्ट । कपडे ज्याचे मळकट्ट ।
परी तोच वाटॆ बळकट्ट । त्या बिचाऱ्या बापडीला ॥

अशी अमूची स्थिती । काहीही न आले हाती ।
यत्न केले अपरिमिती । काय बोलावे नशीबा ॥

ऐसे बोलता माझे मन । काय सांगू सकल जन ।
केले कॉलेजात आगमन । एका सुंदर कन्येने ॥

महत्त्व त्या क्षणाचे । मीच एक जाणतो साचे ।
करावया वर्णन तीचे । शब्द न मज सापडती ॥

तरी आपण एके दिवशी । वर्णू त्या कामिनीशी ।
जिने नुकतेच षोडशी । केले आहे पदार्पण ॥

निरोप अपुला घेतो अता । होण्याआधी ती बेपत्ता ।
शोधावयासी तिचा पत्ता । निघणे आहे भाग मला ॥